با سلام خدمت دوستان عزیز

اکثر شما دوستان عزیز اسم معلمان دوران ابتدایی خودتون رو فراموش نکرده اید. حداقل اسم معلم کلاس اول رو یادتونه. نوشتن این مطلب بهانه ای است جهت یادآوری معلمان و اساتید گذشته ام و تقدیر و تشکر از آنها.

معلم کلاس اولم رو هیچ وقت یادم نمیره : خانم مینا. بسیار مهربان و دلنشین. تو چند سال اخیر چند باری دیدمش. یک بار برای فوت همسرش به مسجد رفتم و چند باری هم تو خیابون زیارتش کردم. هر بار که میبینمش به ۲۰ سال قبل برمیگردم یاد روزهایی میافتم که سر کلاسش بودم. همچنان مثل روزهای اول دوستش دارم.

سال دوم: خانم عظیمی. سخت گیر ولی مهربان. ایشون رو هم چند ماه پیش دیدم.

سال سوم : خانم قزلباش. اگه اشتباه نکنم کرد بود . لهجه بسیار شیرینی داشت. هیچ خبری از ایشون ندارم ولی امیدوارم همیشه موفق و پیروز باشه.

سال چهارم : خانم کریمی. بسیار جذاب و سختگیر و مهربان. چند ماه پیش بعد از اینکه خانم مینا رو دیدم بلافاصله ایشون رو دیدم. خیلی برام شیرین بود. حس دوران کودکی بسیار لذت بخشه. 

سال پنجم: آقای بغدادی. یکی از بهترین معلمان آقا که داشتم. همیشه تو ذهنمه. هنوز دفتر مشق هایی که برام امضا کرده رو دارم. ایشون رو هم چند ماه پیش تو یک مغازه دیدم. خودمو معرفی کردم خیلی خوشحال شد .

اسامی دبیران دوران راهنمایی رو تقریبا یادمه : آقایان قدسی . محمدی . زندی . آل حسینی. کریمی و ...

دوران دبیرستان رو بیشتر یادمه : آقایان غفوری . عظیمی . مختاری . اسکندری . احمدی . قاسمی . محمدی . عاشوری و مرحوم شهید حاج عباس نجفی که الان اسم مدرسمون رو به یاد و احترام ایشون گذاشتن.

حاج عباس دفاعی بهمون درس میداد. البته در آموزش و پرورش هم سمت داشت. هیچ کس نبود که ازش به نیکی یاد نکنه . انقدر مهربون و دوست داشتنی بود که همه بچه ها دوستش داشتن. هر چی میگفت همه قبول میکردن . اهواز بودم که دوستام خبر شهادتش رو بهم دادن . مجروح جنگی بود. نمیدونم چند درصد چون هیچ وقت حاضر نبود بگه. فوتبالیست قهاری هم بود. دوران جنگ هم که از فرماندهان کاردرست به شمار میرفت. از تمام دوستان عزیز میخوام که برای تمام معلمان از دست رفته فاتحه ای بخوانند.

دوران دانشجویی هم که اکثر اساتید رو بچه های داروسازی اهواز میشناسن. نسبت به همه اونها ارادت دارم و از تمامشون سپاسگذارم ولی یک تشکر مخصوص دارم از استاد راهنمای گرامی ام سرکار خانم دکتر نسرین عاقل ( استاد محترم فارماکوگنوزی) 

چند روز پیش که داشتم ایمیلم رو چک میکردم دیدم ایشون برایم ایمیل زدند. خیلی خوشحال شدم از اینکه دیدم یک استاد بعد از گذشت چند سال هنوز هم به فکر دانشجویان قدیمی خودش هست. این بسیار ارزشمنده و برای دانشجویان فعلی که در آینده به جمع اساتید می پیوندند یک نوع آموزش و تعلیم دوبارست . خانم دکتر لطف کرده بودن و  آدرس مجله ای رو که مقاله پایان نامه ام در اون چاپ شده بود برایم فرستادن. البته ناگفته نماند که ایشون در کل فرآیند پایان نامه مخصوصا روزهای دفاعیه بنده هم بسیار نقش مهمی داشتند. تو اون روزهایی که استرس شب و  روز آدم رو فرا میگیره. آرامشی که یک استاد بهت میده بسیار نجات بخشه. هنوز یادم هست سر جلسه دفاعیه زمان ارائه پایان نامه هر وقت به هیئت داوران نگاه میکردم استرسم زیادتر میشد ولی خانم دکتر عاقل با اشاره های خودش میگفت خوبه ادامه بده . این معنای واقعی استاد راهنماست.

مجدد و صمیمانه از ایشون تشکر میکنم و برای این استاد گرامی در تمام مراحل زندگی آرزوی موفقیت میکنم.