در ویکی پدیا کارناوال بدین صورت تعریف شده است :

کارناوال یا کارنوال، یک جشن یا به عبارتی رژه همگانی در خیابان است که همراه با آن عنصرهایی از سیرک‌بازی و رقص‌های خیابانی آمیزه شده‌است. کارنوال بیشتر متعلق به فرهنگ رومی-کاتولیک است و کمتر عنصرهای پروتستانی را در خود جا دارد. با این وجود، این جشن در بیشتر جهان غرب جای محکم خود را پیدا کرده‌است.

مهمترین مکان هایی که کارناوال های معروفی دارن عبارتند از:

سیدنی در استرالیا

ریودوژانیرو و سائوپائولو در برزیل

سان‌دیه‌گو در کوبا

نیس در فرانسه

کلن، دوسلدورف و ماینز در آلمان

ونیز در ایتالیا و...

و اما بحث اصلی :

گاهی اوقات با دوستانم در این مورد بحث میکنم که در ایران هم مراسم مشابهی داریم که به نوعی میتونه یک کارناوال باشه ولی با این تفاوت که عمدتا در این کارناوال ها خبری از شادی نیست . مهمترین گردهمایی که در ایران به طور سالانه اتفاق میافته در ایام اول محرم صورت میگیره . همه مردم به خیابانها میان و به نوعی به تخلیه روانی خودشون می پردازن . در این ۱۰ روز مردم در جلوی امام زاده ها و مکان های اصلی شهرها جمع میشن و تا پاسی از شب به تماشای هیئت ها و دسته های عزاداری می پردازن . در این میان اقوام و دوستان معمولا دور هم جمع میشن و گپ و گفتگوی صمیمانه و شادی دارن که ذاتا با ماهیت این ایام تناسبی نداره . کلا وجود این گردهمایی ها به یک نیاز در جامعه ما تبدیل شده است مخصوصا برای جوانها . در سایر کشورها شاهد کارناوال های سالیانه هستیم و تمام مردم در این کارناوال های شادی شرکت میکنن و خودشون رو تخلیه میکنن . در ایران به دلیل اینکه چیزی به نام کارناوال شادی نداریم و نهایت امر ختم میشه به چند جشن ملی و مذهبی که اون هم خلاصه میشه به چند برنامه شاد و فیلم سینمایی از صدا و سیما ،بنابراین مردم منتظر میمونن تا یک فرصت مناسب پیش بیاد و خودشون به صورت خودجوش یک کارناوال راه بندازن . بارزترین نمونه این فرصت ها زمانی پیش میاد که تیم ملی فوتبال ایران بعد از هر چند سال یک بار به جام جهانی صعود میکنه ، در این زمان مردم منتظر فرصت، مخصوصا جوانها به خیابونها ریخته و به شادمانی و رقص و پایکوبی می پردازن. این مساله تا اونجایی که یادم میاد از بازی ایران و استرالیا شروع شد و در بازی ایران و آمریکا به اوج خودش رسید . در این بین تا جای ممکن پلیس کاری نداره ولی در مقابل بعضی ها که به آشوب گری مشغول میشن به شدت عکس العمل نشون میده.

نکته جالب بحث مربوط میشه به کارناوال های انتخاباتی امسال که تا کنون در ایران بی سابقه بوده . چندین شب پیاپی جوانها به بهانه حمایت از کاندیدای مورد علاقه خودشون بدون هیچ محدودیتی به شادی و رقص و پایکوبی پرداختن. اکثر مواقع تا نیمه های شب و حتی تا صبح (شب آخر مخصوصا) تو خیابونها بودن و تلافی این چند ساله رو درآوردن و چون میدونستن که دیگه این فرصت براشون در آینده ای نزدیک پیش نمیآد حسابی از فرصت استفاده کردن . این دقیقا همون چیزی است که جوانها بهش احتاج دارن = کارناوال شادی . نکته جالب توجه واکنش پلیس به این اجتماعات و کارناوال ها بود که با یک سیاست مدبّرانه حضوری آرام و آگاهانه داشت و همه امور را زیر نظر داشت و برخوردی ناشایست نکرد. مردم هم نشان دادن که فهم و درک آنها آنقدر بالا هست که با وجود اینکه ۲ گروه مختلف رو بروی هم صف آرایی کرده بودن ولی کوچکترین مشکلی پیش نیامد . رقص ، شادی ، پایکوبی ، طرفداری از نامزد مورد علاقه ولی در آرامش. قبول دارم که در بعضی مناطق درگیری مختصری هم داشتیم ولی با توجه به جامعه آماری بزرگی به وسعت ایران اسلامی عزیز میتوان از انها چشم پوشی کرد.

 امیدوارم رئیس جمهور آینده کشور که زمام امور را در دست میگیرد صرف نظر از اینکه چه شخصی باشه ، این فضای پشت سر گذاشته شده رو به یاد داشته باشه و زمینه ای رو برای بوجود آوردن کارناوال های شادی در بین مردم فراهم کنه که همانند این روزها جوانان با آزادی بیشتر به شادی بپردازن. این یک نیاز مهم برای جوان های پر شور و پر انرژی ایران است که در محیطی سالم و پاک و در فضایی آرام و تحت کنترل و بدون دخالت نیروهای مداخله گر ! به تخلیه درونی خود بپردازن . مساله ای که اگر مورد توجه قرار بگیره میتونه جلوی خیلی از فساد های نهان موجود در اجتماع رو بگیره .