چند وقت پیش اخبار هتلی را نشان میداد که افراد ناراحت و عصابی میرفتن اونجا و با هر چیزی که دم دستشون بود میزدن و تمام وسایل اتاق رو می شکستن . یا بعد از خوردن ناهار و شام کلیه ظرف ها رو خورد میکردن . اینجوری از نظر روانی آرامش پیدا میکرن و به زندگی آروم خودشون برمی گشتن.
نمیدونم این چه فرهنگی است که تو مردم ما جا افتاده،هر کس میآد داروخونه هزار تا کار داره که همون موقع یادش می آد . و همه هم ما شالله عجله دارن . یکی بچشو گذاشته رو گاز ، یک بچه رو گذاشته تو حموم اون یکی پشت در و .... در این شرایط آستانه تحریکشون هم حسابی پایینه. مثلا اگه با همکارت حین کار کردن حرف هم بزنی و بخندی چند نفر مثل شمر بهت نگاه معنی دار میکنن. خیلی از افراد جامعه هم با هرکی دعوا میکنن میآن داروخونه تا خودشون رو خالی کنن . مثل مورد امروز ما :
یک آقایی آمد داروخونه و یک شربت گرفت .
چقدر شد؟
۷۰۰ تومان.
چه خبره جاهای دیگه میدن ۶۵۰ . تازه رو شیشه اون زده ۶۰۰ ( نمیدونم این ۵۰ تومان چه نقش مهمی در زندگی این افراد بازی میکنه . در حالیکه نون خالی هم بهت با ۵۰ تومان نمیدن)
آقا قیمت ها تغییر کرده . اصلا فاکتورشو میخوایی ببینی؟
نه شما گرون فروشید .
آره ما گرون فروشیم برو از اونجا که میگی میده ۶۵۰ بخر .
این آقای محترم هم هنگام خروج از داروخونه که دیگه بهونه ای نداره این اقدام جالب رو میکنه:
چطونه چپ چپ نگاه میکنین . بیام حالتونو بگیرم . دیگه از اینجای کار قضیه فیلم هندی میشه. همکارای ما که دنبال بهونه و منتظر ، این بابا هم که شر خر .
هاااااااااااااااااااااااای نفس کش و از این صحبتها
.د .. ... ..ج. ... .... ..ت.. ... ... .. .. .و .. پ .. .ی .. ..
( این قسمت به دلیل مسائل فرهنگی سانسور شد )
در تمام داروخانه ها این جور مسائل فراوان مشاهده میشود . نمیدونم که با این مردم چه باید کرد؟ اگه شما فهمیدید به من هم بگید.
میشه مثل اون هتله یک بخش بذاریم هر کی آمد و از جایی دق و دلی داشت بیاد چند تا شیشه شربت بشکنه و تخلیه روانی بشه و بره بیرون . به خدا ثواب هم داره.
